FFW.

Ik heb het al in de gaten, 2012 wordt zo’n jaar. Nog maar goed en wel van start en het einde is al in zicht, om maar een heel klein beetje te overdrijven. Er worden weer werkweken van 35u gedraaid, geweldig boeiend en uitdagend en met veel goesting dat wel maar ik hang aan de resterende tijd als waren het laatste strohalmen. Ik vul die tijd met bijzonder aangename dingen. Zo was daar vorige week de voorstelling van Jip&Janneke de mjoesikal, genieten! Samen met Griet en de meisjes nadien nog bij julie’s house een taartje gaan eten, heerlijk. Zaterdag een etentje dat al tig keer was uitgesteld en daarna op café, wij, die niet meer wisten hoe dat moest, zo op café gaan. Het bleek eenvoudig, bestel een biertje, en lach, simpel ik zei het. Zondag kunnen eindigen met lege wasmanden, heel rustgevend om de week mee te starten. Ondertussen wordt er gegraven, gepompt, gegoten, gekozen, alles wat van ver en dicht te maken heeft met den bouw. Verder probeer ik de organistatie van een eerste communie wat voor me uit te schuiven en blaas ik van de hoogste toren dat mijn hoofd daar nog niet naar staat en dat ik me niet op laat jutten door foldertjes en verhalen over een gemist kledingstuk. Ik ga echt niet mee in het energie verspillen aan zagerij over het te vroege uur en het om 6:30 naar de kapper moeten (echt, wie doet dat nu) of het tekort aan zitplaatsen, echt, er is een communie er zal een feestje zijn in al zijn eenvoud wij doen mooie kleren aan maar voorts van de rest geen stress. Dan is er nog een jubileum,10 jaar hij en ik, het is dat ik er nu aan denk. En dringend te plannen vakanties, ja nu al, wij moeten rekening houden met belachelijk veel factoren. En nog, jongetjes die hun 7 en 5 willen vieren en er wilde plannen over maken. De oudste maakt zelf lijstjes ik moet enkel met hem bespreken wat kan en wat niet, handig en ook inspirerend want het kind heeft verdomd goeie ideeën. Zie, ik heb gelijk er rest hierna nog minder dan een half jaar en dan kan ik reikhalzend uitkijken naar weer een nieuw jaar, mét verhuis. Vooruit!

2012

Liefde in kleur.

Een tijdje geleden kocht ik bij koekepeertje sheepskin, ik was verkocht door de uitleg, dat het een soort fleece in katoen was, dus meer ademend en daardoor ideaal voor kindjes. De drang om mijn kindertjes in te pakken in zachte warme kleren is groot telkens de winter zich aankondigt. Een tijdje nadien ging ik helemaal overstag voor kleurrijke tricot van Hamburger liebe bij stoerejongensstoffen.nl. Die twee stoffen samen moesten wat meer kleur én warmte brengen deze winter. De oudste zoon eiste direct de pinguïns op. Voor hem iets maken is niet meer zo makkelijk. Het moet stoer zijn (denk kap en rits) maar een lieve print kan hem nog steeds bekoren. Voor Joost is alles goed, hoe kleurrijker hoe beter. De kaptrui tekende ik zelf aan de hand van een raglan T-shirt. Ik tekende een kap over van een andere trui en het voorpand verdeelde ik in twee en ik tekende een extra centimeter naad om de rits te bevestigen. Voor beide truien maakte ik twee gelijke truien die ik dan aan elkaar bevestigde. Geen naden te zien aan de binnenkant

 

Een kerstvrouwtje met goede smaak.

Mijn secret santa cadeautje werd dit jaar door het kertvrouwtje in hoogst eigen persoon aan huis geleverd. Verschieten, ik zweer het.

Kijk wat ze bracht:

Drie mooie pakjes met daarin de lekkerste chocolaatjes, neuzekes (de beste van op de groentemarkt, gelukzak ikke), en iets dat me zal helpen even weg te zweven op momenten dat ik het nodig heb

Heel erg bedankt Fem!

PS: De foto’s zijn niet schitterend maar ik kon niet wachten om de cadeautjes te openen tot er meer daglicht was.

PS: Donderdag verstuurde ik twee pakjes, van het ene weet ik dat het vrijdag al bij de bestemmeling was maar van dat andere hoor ik niets. Dus wie nog op zijn secret santa pakje wacht, het mijne is (hopelijk) nog onderweg.

Sober maar mooi.

Een lap linnen, een eenvoudig (gratis) patroon, transferpapier en een (gratis) downloadbare tekening geven een verrassend mooi resultaat op.
Het is een cadeautje voor een heel lief meisje. Zou ze hem mooi vinden?

Oh kom toch eens kijken….

We mogen stellen dat 2011 een topjaar is op Sinterklaasvlak. De wensenlijst werd half november geschreven en heeft al die tijd onaangeroerd liggen wachten tot verzending. Zes december werd ontiegelijk vroeg begonnen maar die blije kindergezichtjes deden dit min of meer vergeten. De Sint heeft toegegeven aan de bayblade rage

Het dikke boek van vos en haas gaat overal mee, er wordt gelezen aan tafel, in bed,…

Joost vroeg maar één ding: stempels en een cd. Hij stempelt dat het een lieve lust is en hij wordt daar naar eigen zeggen heel rustig van.

Zelfs wij kregen iets:

En weet je wat? Tegen dat de Sint volgend jaar terug in ons landje is hebben wij een wind en waterdicht huis. Aleja, als 2012 ook zo’n topjaar wordt vaneigens.

Broeken.

Aan de lopende band maak ik broeken. De kroost groeit aan een tempo dat het bijna met het blote oog waar te nemen is. In heb nu een aantal broeken van een rits voorzien en dat lukt aardig. Ik gebruik nu ook vaak en mooi biaistje aan de binnenkant van de tailleband en een mooi stofje voor de zakjes. Het is leuk om routine te krijgen in het maken van iets. Eens geknipt kan ik een broek op een namiddag afwerken. Alleen de knopen eraan naaien stel ik soms uit, zie blauwe broek

Vos en eend.

Heerlijk mooie tricot gekocht bij stoere jongensstoffen.nl
Patroon komt uit ottobre 5/2011

Huhum.

Vanmorgen op een ontiegelijk vroeg uur werden hier twee kindjes wakker. De ene moest drinken de andere zat volledig gedesoriënteerd in bed te zoeken naar de juiste slaaprichting. Na een korte interventie was het nog even stil in de kamer naast de onze. Daarna werd er op wereldreis gegaan met de beddenbak als schuit. Toen ze ook daar genoeg van hadden kwam de jongste op kousevoetjes vragen of ze mochten opstaan.
Ik “uhum”.
Kind druipt af al mompelend “ze zegt alleen uhum”.
Nadat de deur dicht is hoor ik hem zeggen: “Alexander weet jij wat uhum betekent”?

Van Katoen.

Schrijf in uw agenda: 14 april 2012.

Een aantal naaiclubs organiseren een heus event ten voordele van Annick for Kenya. Een ontroerend mooi en boeiend initiatief. Ik steunde al een beetje door patroontjes van tassen te kopen, resultaat daarvan kan ik helaas nog niet tonen, de stoffen liggen allang geknipt maar er schuiven steeds andere projectjes tussen (schandalig, ik weet het). Als je ook maar een heel klein beetje kan naaien en je hebt zin in een mooie originele tas: kopen die handel! Een duidelijke uitleg zegt je stap per stap wat je moet doen.

Grote bewondering ook voor Kathleen die een super jongensstofje ontwierp. Resultaat daarvan is de PJ.

Neem snel een kijkje en blijf het in de gaten houden er volgen ongetwijfeld nog fantastische dingen.