Wie het schoentje past.
18/05/2009
Alexander en schoenen, op de een of andere manier gaat dat niet goed samen. Dit ligt aan verschillende factoren:
- Hij heeft misvormde tenen. Zijn tweede en derde teen liggen over elkaar. Dit probleem is gedeeltelijk verholpen met steunzolen. Hij is nu groot genoeg om dit zelf te corrigeren maar zijn schoenen mogen niet te smal zijn vooraan of het zit niet gemakkelijk.
- Winter en zomer moet en zal hij kousen aandoen, er is geen zeggen aan. Liefst van al trekt hij ze dan nog tot onder zijn oksels. Hij heeft sandalen maar dan moet het echt snikheet zijn vooraleer ik hem kan overtuigen die aan te doen (zonder kousen).
- Hij moet ze zelf kunnen dichtdoen. Schoenen met veters daar wordt hij gewoon ongelukkig van. Zijn laatste paar is met veters. De juf had blijkbaar ook al eens een opmerking gegeven (tijdens de turnles moeten ze turnpantoffels aandoen) en dat blijft dan zolang hangen dat hij dat telkens herhaalt wanneer hij zijn schoenen moet aandoen.
- Mijn smaak stemt absoluut niet overeen met de zijne en aangezien hij de leeftijd ontgroeid is dat ik mijn mening kan opleggen durft dit weleens te botsen.
- De overgang van oude naar nieuwe schoenen is telkens een probleem. Het is totaal zinloos om voor hem meer dan één paar schoenen te kopen want hij doet toch maar één paar aan.
Zoals ik al schreef, zijn huidige paar schoenen is met veters. Hij is die samen met mij gaan kopen, zelf gekozen (volledig mijn goesting) hij content, ik content dacht ik toen. De overgang van oude naar nieuwe schoenen loopt niet van een leien dakje. In het begin weet ik het daaraan dat hij ze niet graag aandeed. Na een tijdje kwam hij met dat verhaal van de juf. Ze zou iets gezegd hebben over die veters (waarschijnlijk te lastig om telkens weer dicht te doen). Ik gaf er niet veel aandacht aan maar nu zit hij telkens hij zijn schoen aan- of uitdoet heel triestig te kijken en duurt het ook nog eens een eeuwigheid. Ik wou eigenlijk echt niet toegeven aan zijn tegendraads gedrag wat die schoenen betreft want ik weet dat ze hem goed zitten en dat hij ze mooi vind. En toch heb ik toegegeven. Vanmiddag dan toch maar een paar nieuwe schoenen gekocht. Een paar schoenen met velcro’s. Het is van een goed merk en ik heb hem toch kunnen overtuigen te kiezen voor het paar (van alle schoenen die hij gekozen had) dat ik het “mooiste” vond dus ik kan ermee leven. En zolang hij geen veters kan knopen krijgt hij geen schoenen met veters hoe jammer ik dat ook vind.
Nieuwe schoentjes.
Oude schoentjes.
De veterschoentjes vind ik ook het mooist, maar ik koop ook alleen nog schoenen met plakkers. Alleen zijn tennisschoenen zijn met veters. We hebben al eens geprobeerd om veters te leren strikken, maar dat lukte echt nog niet. Het zullen nog even plakkers blijven. En wat smaak betreft… wij zoeken ook een compromis. Vorige week nog schoentjes gaan kopen en hij wou van die afzichtelijke die licht geven. Het zijn er iets minder opvallende geworden
. Met plakkers 
Mijn zoon wil nog steeds geen veters en die is al 13 j. Voor hem is het simpel, enkel Geox en na één blik neemt hij het paar eruit dat hij wil. En moet ik niet met iets anders afkomen.
Ik vind ze allebei heel mooi!
Jammer dat hij enkel plakkers wil, maar het scheelt jou waarschijnlijk ’s ochtends ook een hoop tijd. Beeld je eens in dat hij altijd zelf zijn veters zou willen strikken, hoewel hij het nog niet zo heel goed kan en jij hem absoluut niet mag helpen. Dan is het goed voor uw gemoedsrust die plakkers.
Trouwens, ik ben echt blij dat het al een stuk beter gaat met je!
Dat van die veters is de schuld van de juf. Ik heb dat in het verleden ook dikwijls moeten horen en toen waren velcro’s nog maar net op de markt en absoluut niet van goede kwaliteit maar de juffen zagen daarin de oplossing voor hun probleem met schoentjes. Misschien dat hij de andere wel wil aandoen als hij niet naar school moet.
En dat van die delicate voeten dat begrijp ik perfect!
Ik vind ze mooi hoor die velcro schoenen
Jona zijn winterschoenen waren ook met veters en tot nog toe geen last van gehad, maar ze moeten hun schoenen dan ook nooit uitdoen op school.
Ik vind die met velcro het mooist. En handig! Onze zonen dragen al jaren alleen schoenen met velcro’s, inclusief de sportschoenen. En de oudste kan nog niet zó lang zelf veters strikken. Hij vond zelf dat het tijd werd dat hij dat kon (hij had een paar sportschoenen met veters omdat er geen met velcro waren en vond het toch wat genant worden om altijd aan mij of een vriend te vragen om die te strikken…) en heeft het zichzelf in een mum van tijd geleerd.
Ik vind ze allebei wel mooi! Maar ik kan mij voorstellen dat het voor Alexander wel handiger is, die schoenen met velcro. Zeker als ze er op school al eens durven over ‘zagen’.
[...] als het over o-zo-schattige kinderschoentjes gaat (en ik ben niet de enige zie o.a. hier en hier [...]