SF: deel 2.

Vrijdag (dag2) moesten wa al om 7u30 in het congresgebouw zijn. Gelukkig lag dat op wandelafstand van ons hotel. Ik kon daar de eerste dag niet veel doen dus ben ik vandaaruit alleen de stad ingetrokken. Het was de bedoeling om het die eerste dag wat rustiger aan te doen maar zo’n stad is zo overweldigend dat ik maar bleef stappen en van de ene verwondering in de andere terechtkwam.

Deze kerk lijkt zo nietig tegenover het gebouw erachter maar niets is minder waar, de gemiddelde dorpspastoor in Vlaaderen zou veel moeite moeten doen om deze kerk vol te krijgen op zondag. Ik vond dit zo’n maf beeld. Wel jammer dat het een beetje scheef getrokken is.

Tweede ontdekking van de dag (David had gehoopt dat ik dat ofwel veel later ofwel helemaal niet zou ontdekken) Macy’s!

Transamerican Pyramid is een 256m hoge wolkenkrabber en sinds 1972 het hoogste gebouw van de stad. Ik had er graag eens binnen geweest maar daar hebben we uiteindelijk geen tijd meer voor gehad.

De straten in San Francisco zijn indrukwekkend. Op sommige plaatsen zo steil dat ik mij afvroeg  hoe ze er rijden. Ik begreep plots waarom ik daar bijna alleen liep en dat ze de kabeltram niet enkel nemen omdat dat er leuk uitziet. Na twee dagen stappen had ik echt pijn in mijn benen, niet zozeer van het klimmen maar van het dalen want dat was zowaar nog lastiger.

Deze is voor Lien en Annelyse:

Na de 20km van Brussel….

Niketown is een mega winkelcomplex met enkel Nike spullen.

 

in sommige straten staan er zoveel wolkenkrabbers dat je enkel door naar boven te kijken weet dat de zon schijnt.

Zicht vanuit onze hotelkamer.

Rond 12u was ik al moe. Ik had plotseling genoeg van stappen. Ik wou niet zomaar in mijn eentje op een hotelkamer gaan zitten. En toen heb ik iets zots gedaan. Ik ben een mega hippe kapperszaak binnengestapt en gevraagd of je bij hen een afspraak moest maken. Het antwoord was uiteraard “ja” en toen vroeg ik wanneer de eerst volgende vrije plaats in de agenda was. De twee (!) secretaressen vlogen direct op de computer om me vrijwel meteen mee te delen dat de eerstvolgende vrije plaats binnen een kwartier was. Ik heb een afspraak een uurtje later gemaakt en ben dan één van de vele Starbucks binnengestapt. Rozebril, je hebt gelijk, dit MOET hier ook komen.

Het kappersbezoek was geestig. Terwijl ik zat te wachten kwam er me iemand zeggen dat ik helemaal geen knipbeurt nodig had, dan kwam er me iemand vragen of ik me wou omkleden, dan kreeg ik een drankje van komkommer en limoen, ik werd bekeken, er werd gegiecheld, er werden vragen gesteld en ik maakte kennis met de locals. Dat mijn haar geknipt werd was pure bijzaak. Ik heb hen uitgevraagd. Ik kreeg allerhande hippe en trendy adressen mee en ik had er plotsklaps een hele resem “beste” vrienden bij. Een aanrader.