Wel waar, niet waar, wel waar, niet waar,…

David en ik hebben soms van die discussies waarbij we allebei zo zeker zijn van ons gelijk. Staalharde bewijzen op tafel is dan de enige oplossing om de discussie te doen stoppen. Eén van de twee moet dan zijn/haar ongelijk toegeven.

Dé discussie dit weekend ging over speculoospasta. Dat kent u ongetwijfeld, maar kent u ook de nieuwste variant met krokante stukjes? Die is zowaar nog lekkerder. Heel jammer dus dat ze die nieuwste potjes niet verkopen in de winkelketen waar wij onze boodschappen doen (wegens het dichtst). Ik had een voorraadje van vier potten waarvan de laatste pot zondagmorgen al halfleeg was. “Alé” zei David “ge weet wat u te doen staat, ga die andere winkelketen maar weer eens plunderen”. Waarop ik mij luidop afvraag wat het geheim is om die stukjes zo krokant te houden, want ik ben er zeker van dat als je verkruimelde stukjes speculoos mengt met speculoospasta dat die stukjes wak worden na een tijd. Het lief denkt er duidelijk anders over, volgens hem mengen ze gewoon speculoospasta met stukjes speculoos en klaar. Allerhande argumenten werden op de al overvolle ontbijttafel gesmeten maar, u raadt het al, we geraakten er niet uit. “Wacht maar, ik zal het u bewijzen…” zei ik.

Vanmorgen dus een pot gewone speculoospasta gekocht. Een handvol koekjes in de blender. Mengen en afwachten….

Om het half uur neem ik een mespunt van het mengsel met de hoop een brij met wakke stukjes speculoos te proeven. We zijn al enkele uren verder en NIETS wijst erop dat de stukjes speculoos hun krokantheid verliezen, NIETS…..(Bijzonder gggrrrrraaaaagggrr!)

Degelijk materiaal.

Zoals al eerder gezegd ben ik mijn fototoestel verloren. Nu zijn we al langer van plan om eens degelijk materiaal aan te schaffen en mijn nakende dertigste verjaardag is een ideale gelegenheid om tot actie over te gaan. Alleen weten wij niet zo veel af van wat goed is, wat gebruiksvriendelijk, wat je als amateur nodig hebt,… Er is zo veel op de markt en als ik hier en daar mijn oor te luisteren leg vang ik ook tegenstrijdige meningen op. Dus al wie nuttige tips heeft: smijt maar in de comments. Ik moet er ook bij vertellen dat ik van plan ben een cursus fotografie te volgen dus de aankoop moet ook een beetje afgestemd zijn daarop.

Lichtpuntje

Het zetten van de kerstboom, was dit weekend het hoogtepunt. De euforie rond Sinterklaas was nog niet helemaal bekoeld of er werd al gesmeekt om een kerstboom. Nooit gedacht dat de kinderen daar zoveel plezier aan zouden beleven. Hét bewijs dat kerst voor gezelligheid, warmte en een beetje licht in deze donkere dagen zorgt. We zijn nu aan de laatste kortste dagen van het jaar bezig, na kerst verlengen ze weer. Iets waar ik zeer naar uitkijk. Laat het licht maar komen, daar worden we allemaal vrolijker van.

Kinderkunst

Als (inderdaad ALS) Alexander tekent dan zijn het de laatste tijd kikkers. Op zich vind ik het niet slecht getekend (hoofd, lijf en vier poten) maar een groot kunstenaar zal hij volgens mij niet worden. Hij schrijft wel overal zijn naam bij. Hij vraagt dan aan mij om zijn naam en die van Joost en mama en papa op te schrijven en hij doet dat dan na, grappig ze.

Lekker!

Dit receptje heb ik gevonden bij Mme ZsaZsa. Het zijn super lekkere cakjes (veel lekkerder dan de klassieke droge cake), en super gemakkelijk te maken (kinderen kunnen zeker helpen), en ze zijn heel snel gemaakt (alleen de afwas nadien is een nadeel).

Yogurtcakjes:

• 2 potjes volle yogurt van 125g
• 4 eieren
• 150g boter
• 300g bloem
• 1tl bicarbonaat
• 200g suiker (Origineel recept 250g suiker, maar ik vind dat wat veel)
• snuifje zout
• geraspte schil van een citroen

Oven voorverwarmen op 170°. Boter smelten. Yogurt, eieren (in zijn geheel), geraspte citroenschil mengen. Gesmolten boter en suiker mengen en bij het yogurtmengsel doen. Bloem, bicarbonaat en zout in delen bij het deeg voegen en goed roeren. Ik zet cakecupjes in een muffinvorm (zo blijven de cakjes mooi van vorm) en vul ze dan met deeg (2/3). Ongeveer 15à20 minuten in de oven laten bakken. Succes verzekerd!!!

Lumineus idee: de foto’s

Het zijn er twee zonder kinderen geworden. Ze zitten er nochtans veel in, vooral Joostje vindt het supergezellig.

Lumineus idee

Gisteren had ik het lumineuze idee om ons park om te bouwen tot een knusse zetel. En weet je wat…het is nog gelukt ook. Het was trouwens helemaal niet moeilijk. Ik heb gewoon het voorste paneel eraf gevezen zodanig dat er een lange kant open is. Ik heb er dan dekentjes en kussens in gelegd zodat het er een beetje knus uitziet. Het valt nu nog wel af te wachten of het ding stevig genoeg is. Op het eerste zicht wel. Allesinds ben ik blij dat het park nu nog even dienst kan doen, anders staat het maar te staan op de zolder. Het leuke is dat de jongens het nog lijken te appreciëren ook.

Smurfen: deel 2

Binnenkort zijn we in het bezit van 2 witte smurfen. Ik heb de tip van lien opgevolgd. Je kan ze hier bestellen voor 10 euro het stuk. Het leuke is dat er een goed doel mee geholpen wordt. De ene ga ik onder handen nemen en de andere is voor Alexander en Joost. Nu maar hopen dat ze hier snel zijn, voor mijn creatieve bui over is