Speculoos maken.

Gisterenavond nog het deeg gemaakt (merci tante Hilde), om vandaag met de jongens te kunnen bakken. Het resultaat is lekker maar niet zoals het moet zijn. Ik had namelijk alleen zelfrijzende bloem in huis en niet genoeg kandijsuiker. Volgende keer doe ik het volgens het boekje.

Mijn keuken was een stort, maar ze hebben zich rot geamuseerd en we hebben koekjes voor twee weken die ze nog lekker vinden ook.

Dé banaan-chocoladecake.

Het originele recept komt van Rozebril. Nadat ik het las noteerde ik het recept meteen in mijn persoonlijk receptenboekje, ik had toen al het gevoel dat het een toppertje zou worden.

De eerste keer dat ik de cake maakte volgde ik het recept maar had al direct een paar bedenkingen: Veel suiker, olijfolie in een cake (???), zeer rijpe bananen of  minder rijpe bananen geven een andere textuur aan het besleg.  Ja, ik en recepten dat is een haat-liefde verhouding, ik kan me er moeilijk aan houden. De tweede keer deed ik maar één lepel olijfolie in het deeg. De eerste twee keer gebruikte ik héél rijpe bananen. De derde keer voegde ik maar 100g suiker toe , deed er geen olijfolie bij en gebruikte ik geen rijpe bananen. Dit is het resultaat:

Ik vind het recept nu ideaal maar in het vervolg zal ik rijpere bananen gebruiken dat is lekkerder. Cakes wikkel ik na het bakken in zilverpapier en meestal (:-/) begin ik er pas de dag nadien van te eten. Bij deze cake vind ik dat aan te raden omdat de chocolade dan weer lekker knapperig geworden is.

‘k Begin alweer te watertanden.

Jammie.

Een tas melk met vanillepoeder (of vanillesuiker voor de échte zoetebekken) opwarmen. En dan doe je er twee marshmallows (van die echte Amerikaanse rocky mountains marshmallows) in. Die marshmallows smelten in de melk en vormen een zoet schuimlaagje op de melk, mo goed dat da es!

Chocoladecakejes.

Mistroostig weer, een miserabel humeur, energiepeil onder nul en een kleuter die zich verveelt. Dé oplossing: chocolade, donker en veel!

• 300g boter
• 150g suiker
• 4 eieren
• 300g zelfrijzende bloem
• 1 theelepel bicarbonaat
• 200g pure chocolade

Boter, suiker en eieren mengen (de boter niet te warm anders stollen de eieren). Bloem en bicarbonaat beetje per beetje eronder mengen. De chocolade in grove stukken hakken en bij het deeg doen. Kleine cakevormpjes in een muffinvorm doen en 2/3 vullen met deeg. Ongeveer 20′ bakken op 180°.

Laten afkoelen en smullen! Baaibaai rothumeur.

(Ik vind ze een beetje vettig, maar dat komt waarschijnlijk door de vele chocolade. Het oorspronkelijk recept is dan ook zonder Misschien de volgende keer wat minder boter, eens zien wat dat geeft.)

Chocoladetaart.

• 250g boter
• 200g pure chocolade
• 1,5 kop suiker
• 1 kop heet water
• 1,5 kop zelfrijzend bakmeel
• halve kop gewone bloem
• halve kop cacaopoeder
• 2 geklopte eieren

1. Verwarm de oven op 150°.
2. Smelt de boter in een pan en voeg chocolade, suiker en heet water toe en roer tot een glad mengsel. Even laten afkoelen en in een kom doen.
3. Zeef er het bakmeel, de bloem en de cacaopoeder doorheen tot het glad is. Dan de geklopte eieren toevoegen.
4. Giet het beslag in de bakvorm (beboterde en bebloemde springvorm) en bak de taart 45′ tot ze stevig is (bij mij iets langer, controleer met een priem).
5. Laten afkoelen in de bakvorm en dan omgekeerd op een schaal leggen.

Normaal gezien bak je twee keer zo’n taart en leg je de tweede erbovenop. Ertussen is een chocolademengsel maar dat heb ik toen niet opgeschreven. Trouwens de taart is redelijk zwaar dus één deel is zeker voldoende voor zes personen. Aangezien ik de taart wou versieren maar daarvoor niet echt iets in huis had heb ik wat geexperimenteerd met wat ik in de frigo vond. Een doosje room en wat vanillesuiker stijf kloppen en dan cacaopoeder aan toevoegen. Was verrassend lekker.

Thomas staat op en marginale pralines.

Vorige week dinsdag (12/05) was het dag van de verpleegkundige. Vorige week was er ook het programma Thomas zondigt op studio brussel. De zonde van dinsdag was gierigheid. Maandag had ik daarover een heel schoon mailtje gestuurd dat het de dag van de verpleegkundige was en dat verpleegkundigen helemaal niet gierig zijn maar juist heel gul doordat zij mensen verzorgen en bijstaan,…. Dinsdag word ik toch wel niet wakker gebeld zeker, door studio brussel of ik zin heb in een babbeltje met Thomas. Dat vond ik wel een leuk begin als dag van de verpleegkundige. Zenuwachtig dat ik was, niet normaal. Ik heb mij vreselijk moeten haasten daarna om nog op tijd op mijn werk te zijn en ik herinnerde mij maar de helft van wat ik gezegd heb. Gelukkig kan je het op de site van studio brussel nog eens herbeluisteren (ongeveer rond de 26e minuut). En jullie ook want bij mijn weten was er niemand die het op dat uur gehoord heeft (en ontdek wat crocs hiermee te maken hebben).

Van de directie kregen we een lekkere attentie. Twaalf witte pralines met logo van het wit gele kruis. Onze hoofdverpleegkundige overhandigde ze mij met de legendarische woorden: “Ze zijn superlekker, dat mag ook wel het zijn marginale (ze bedoelde dus artisanale) pralines”. Ze heeft wel gelijk, ze zijn superlekker.

 

En dan kreeg ik ook nog eens heel lieve berichtjes in de comments. Doet deugd! Merci!

Zonder titel.

Vandaag wordt er in onze straat aan de waterleidingen gewerkt. Hiervoor kregen we een flashy kaart in onze brievenbus om ons op de hoogte te stellen van de werken en over de nodige voorzorgsmaatregelen die we moesten treffen. Aangezien ik vandaag een vrije dag heb en er dringend gekuist moest worden heb ik noodgedwongen mijn plannen verzet en zo gebeurde het dat ik gisteren avond om 22u nog druk in de weer was met trekker en dweil. De trekker heeft het trouwens begeven gisteren net toen ik de laatste vierkante meters aan het dweilen was, maar dit volledig ter zijde. Hoeveel water moet je voorzien als je weet dat je een dag zonder zal zitten? Geen idee. Ik heb de vier grootste casrollen en een maatbeker en de brita kan en twee emmers gevuld. Tot hiertoe dreigt er nog geen waterschaarste. Wel stond ik al twee keer op het punt een wasje te draaien. Strijken stel ik ook even uit want ik vrees dat ik in mijn enthousiasme misschien te veel water zal verbruiken (ik heb ook andere uitvluchten).

Dus rest er mij niets anders dan mij volledig over te geven aan de vermoeidheid die langzaam uit mijn lichaam komt geborreld na negen dagen noeste arbeid. Hoe komt dat toch dat je vermoeidheid eens zo hard voelt wanneer je je lichaam een versnelling lager zet? Ik verplicht mezelf mijn hoofd leeg te maken vooraleer ik nieuwe energie kan vinden voor de taakjes die er liggen te wachten. Maar zelfs op zo’n moment weten ze me te vinden die collega’s van me. Ik antwoord met veel plezier op hun vragen, ben zelfs bezorgd om een patiënt van me, maar anderzijds maakt dit mijn job zo vermoeiend. Fysiek kom je sneller tot rust op een vrije dag maar mentaal is het des te moeilijker om rust te vinden. Daar is meer dan één dag voor nodig. Een dag als vandaag is dan ook goed gevuld: opstaan, ontbijten, Alexander naar school, boodschappen met Joost, iets gaan ophalen op het werk, nog meer boodschappen met Joost, Alexander halen van school, samen eten, beetje spelen, foto’s maken, terug naar school, beetje lezen, beetje bloggen, theetje drinken, dadelijk Alexander weer van school halen, beetje spelen, knutselen, eten, bad en dan genieten van een vrije avond met mijne schat.

Als ik met Joost alleen op stap ben, zoals vanmorgen, valt het me op dat die zijn mond geen halve seconde stilstaat. Tetteren dat dat manneke kan. Hij heeft altijd wel iets gezien om over te babbelen. Een heel groot verschil met Alexander op die leeftijd. Met Alexander bak ik straks nog een lading koekjes. De vorige lading was in een mum van tijd op. Het receptje vond ik bij Annelyse. Waarvoor dank, want ze zijn superlekker. En… misschien zorgen ze voor een extra energieboost aan het begin van dit verlengde weekend.

Lekker!

Dit receptje heb ik gevonden bij Mme ZsaZsa. Het zijn super lekkere cakjes (veel lekkerder dan de klassieke droge cake), en super gemakkelijk te maken (kinderen kunnen zeker helpen), en ze zijn heel snel gemaakt (alleen de afwas nadien is een nadeel).

Yogurtcakjes:

• 2 potjes volle yogurt van 125g
• 4 eieren
• 150g boter
• 300g bloem
• 1tl bicarbonaat
• 200g suiker (Origineel recept 250g suiker, maar ik vind dat wat veel)
• snuifje zout
• geraspte schil van een citroen

Oven voorverwarmen op 170°. Boter smelten. Yogurt, eieren (in zijn geheel), geraspte citroenschil mengen. Gesmolten boter en suiker mengen en bij het yogurtmengsel doen. Bloem, bicarbonaat en zout in delen bij het deeg voegen en goed roeren. Ik zet cakecupjes in een muffinvorm (zo blijven de cakjes mooi van vorm) en vul ze dan met deeg (2/3). Ongeveer 15à20 minuten in de oven laten bakken. Succes verzekerd!!!

Appeltjes van oranje

Vandaag gekocht: clementijntjes!

En lekker dat ze zijn.