Dyson.

Maandag reed ik naar Antwerpen met de hoop dit kleine wonderding mee naar huis te kunnen nemen en om hier thuis het gevecht met het stof  aan te gaan. Helaas heb ik er een dagje langer op moeten wachten. Gisteren werd ie afgeleverd en kon ik hem testen. Eerste indruk: de Dyson dc26 is klein, licht, handig te monteren, gebruiksvriendelijk. Als je hem aanzet hoor je meteen dat hij veel zuigkracht heeft. Ik heb er ons tapijt, de living de hal en de keuken mee gestofzuigd. Verwonderd was ik dat er zoveel stof  in het reservoir zat. Leuk detail: ik kan nooit meer ongegeneerd een legoblokje laten verdwijnen, zo’n blokje maakt een hels lawaai in het reservoir. Het blokje valt wel makkelijk te redden, wat niet het geval is met een klassieke stofzuigerzak.

Deze Dyson is goed waar hij voor gemaakt is. Als tweede stozuiger op de bovenverdieping bijvoorbeeld, om niet telkens met een zware stofzuiger te moeten sleuren, of voor de trap.

Wat mij berteft ben ik helemaal overtuigd, meer zelfs door deze mini wil ik nog meer dan voorheen een grote Dyson, echt de investering waard volgens mij *lacht eens lief naar ‘t ventje*

Wabliefteru?

Mama, gij zijt een lacheglopje, zenne!

Joost, kom we gaan naar de bievepof. *mega slappe lach van allebei*

Smoenk.

Schmillie.

Zikiwikie.

…..

Het lijkt er steeds meer op dat Alexander en Joost een eigen taaltje aan het ontwikkelen zijn. Blijkbaar is het allemaal heel grappig want ze krijgen er telkens heel hard de slappe lach van. Ze gaan mij wel eens hun taal moeten leren want ik wil meelachen

Uitverkoren.

Ik kreeg in het begin van de week een berichtje via mijn blog van ene Caroline met de vraag of ik zin had de nieuwste Dyson te testen. Daar moest ik niet over nadenken!

Als er iets is waar ik al lang naar verlang dan is het wel een stofvrij huis en als een Dyson mij daarbij kan helpen, graag.

Volgende week mag ik me gaan verdiepen in de Dyson-ologie en krijg ik dit fantastische ding mee naar huis.

En tot die tijd blijft het stof hier gewoon liggen, nèh!

Aerosollen voor beginners.

Joost heeft valse kroep. Een eerste aanval kreeg hij ’s nachts bij oma en opa. Op een sporadische blafhoest na had hij verder geen ziekteverschijnselen. De tweede aanval kreeg hij tijdens zijn middagdutje de dag erna. Ik ben dan toch maar even bij de huisarts van wacht langsgegaan. Omdat Joost het moeilijk bleef hebben met ademhalen schreef hij een aantal dagen aerosol voor. Het is de eerste keer dat ik dat bij mijn kinderen moet gebruiken. De eerste poging eindigde met een hysterische Joost, hysterie en ademnood gaan nu niet zo goed samen. De truukendoos dan maar bovengehaald:

1. Je mag het zelf vasthouden: krijsen, brullen, stampen,…
2. Je mag het zelf vasthouden en het knopje aanzetten: krijsen, brullen, stampen…
3. Pipi Langkous kijken terwijl je,….brullen, krijsen, stampen, krabben,…
4. Als je flink blaast zonder te wenen mag je een snoepje: krijsen, brullen, stampen….
5. Hem met twee in een houtgreep houden en Alexanders assistentie inroepen voor het bedienen van het knopje: nog meer gekrijs, gebrul en gestamp,…
6. Na de nodige pogingen zaterdag en zondag ging meneer vanmorgen in de zetel zitten, nam het maskertje, beval Alexander hem een handje te geven en zat zonder morren de hele sessie uit. Tsss.

De nacht van zaterdag op zondag heb ik met hem nog twee keer in een stomende badkamer gezeten, en dat helpt echt heel goed. Vannacht heeft hij goed geslapen, zonder aanval. Deze namiddag ga ik langs bij de huisarts en hopen dat ik mag stoppen met dat aerosollen.

Speculoos maken.

Gisterenavond nog het deeg gemaakt (merci tante Hilde), om vandaag met de jongens te kunnen bakken. Het resultaat is lekker maar niet zoals het moet zijn. Ik had namelijk alleen zelfrijzende bloem in huis en niet genoeg kandijsuiker. Volgende keer doe ik het volgens het boekje.

Mijn keuken was een stort, maar ze hebben zich rot geamuseerd en we hebben koekjes voor twee weken die ze nog lekker vinden ook.

Dat heeft hij niet van mij…;-)

In een poging mijn kinders (de jongste dan toch) eens deftig op de foto te krijgen, krijg je dit…

Paillettekes.

Ik heb onlangs een vree wijs truitje gekocht waarvan de voorkant bewerkt is met pailletten, weetwel zo van die ronde blinkende dingskes. Ja, ik vind da ne keer schoon.

Weet ge waarom dat ik dat nu vertel, want op zich is dit geen nieuws waar ge op zit te wachten, dat weet ik ook wel. Als ik dat truitje ’s morgens aandoe dan is Alexander op slag goedgezind als hij zijn oogjes opendoet. Dan wrijft hij heel zachtjes over die blinkende dingskes en zegt hij: “oh, mama, zo mooi!” Schattig hé? De voorliefde voor mooie dingen heeft hij duidelijk van zijn moeder geërfd

De clementijntjesbrigade.

Dolle avonturen.

Zo ging Alexander woensdag naar zijn eerste verjaardagsfeestje. De uitnodiging kwam van een heel lief meisje (Renee, haast u ) Samen met een ander jongetje van zijn klas heeft hij dat meisjesgeweld goed doorstaan. ’s Avonds werden er al plannen gemaakt voor zijn verjaardagsfeestje, hmm, ziet moeder dat zitten??

Diezelfde middag werd ik door de kleinste uk professioneel buitengesloten toen ik de vuilzak ging buitenzetten. Stom natuurlijk dat ik de sleutels op de deur liet zitten.

Gisteren was ik bezig in de garage met auto stofzuigen. Ik had de tapijtjes op de grond gelegd. Door het lawaai van de stofzuiger hoorde ik waarschijnlijk iets te laat het gekrijs van Joost. Had ie toch wel het kraantje opengedraaid zeker, de tapijtjes slekkenat. Gelukkig stond de stofzuiger er niet onder.

Gisteren heb ik de verwarde buurman moeten uitleggen dat er niets mis is met onze telefoonaansluiting (met de zijne wel zo bleek). Om het hem te bewijzen nam ik onze draagbare telefoon. Had ik beter niet gedaan, toen was de arme man nog meer in de war, hij dacht dat ik hem wou afschepen door mijn GSM te nemen. Om het plaatje compleet te maken bedachten Alexander en Joost plots dat het een uitgelezen moment was om bijna te sterven van den dorst.

Alexander besloot gisteren dat zijn haar dringend geknipt moest worden. Omdat naar de kapper gaan niet zijn favoriete bezigheid is en omdat hij altijd zo lief vraagt of ik het wil doen, speelden wij gisteren kappertje. Ik zette hem op een stoel met een grote handdoek om zijn schouders en voeg zoals een echte kapper: “En, wat mag het zijn?” “Een lekstok” zei hij Content dat hij is met zijn nieuwe coupe. En hij ziet er knap uit, dus moeders, hou u dochters binnen!

 

De tien.

Via Tess en Klavertje4 kreeg ik een award! Woehoe!

Merci dames, merci ook voor de complimentjes. Tess, Ik denk dikwijls met veel heimwee terug aan mijne studententijd als ik jou blogje lees. Karen, ik bewonder jou (en je man), naar het andere landsgedeelte verhuizen, kindjes tweetalig opvoeden, chapeau!

Nu rest er mij alleen nog tien nieuwsfeiten te vertellen die jullie (nog) niet weten.

1. Ik heb een navelpiercing gehad. Ooit in een opwelling laten steken maar weer laten weghalen toen ik zwanger werd van Alexander. Sindsdien zit er nog steeds een gaatje in mijn navel.
2. Ik was als kind een heel slechte eter, ik moet daar trouwens meer aan terugdenken als ik weer eens foeter op Joost zijn eetgedrag.
3. Door mijn lief heb ik leren genieten van lekker eten. Met een gastronomisch etentje kan je me nu enorm plezier doen.
4. Van hetzelfde lief kreeg ik een nieuwe (occasie) auto. Sinds zaterdag voel ik mij de queen of the road.
5. Heb ik al gezegd dat ik een fantantisch lief heb?
6. Ik kan eigenlijk niet goed tegen koffie maar ik drink het wel graag. Als ik een tas gedronken heb ben ik een vier tal uur een opgefokt stoned duracell-kieken (en ik doe er massaal veel melk bij).
7. Ik heb een eindeloos engelengeduld, maar als mijn geduld op de proef gesteld wordt dan moet je oppassen, dan kan ik geweldig uit mijn krammen schieten. Gelukkig komt dat niet te veel voor
8. Ik ben opgegroeid in een (groot) nieuw samengesteld gezin. Toen was die term nog niet eens uitgevonden en was ik een buitenbeentje.
9. Ik ben nogal traag. Daarmee bedoel ik traag zoals in, leerstof verwerken (heeft me parten gespeeld in de humaniora), emotionele zaken verwerken (ik kan er meestal pas een paar dagen later iets zinnigs over verwoorden).
10. Anderzijds ben ik wel handig, een kast van ikea ineen steken zonder plan, iets in elkaar steken uitzoeken hoe iets werkt, no problemo. Bij ons thuis ben ik de handige harry

Ik kan niet meer volgen wie de award al gekregen heeft. Voor mij part verdient iedereen hem. Hier is ie….vang!